به گزارش صدای صادرات، کارشناسان بر این باورند که چنین سناریویی نه تنها محدود به مرزهای خاورمیانه نخواهد ماند، بلکه می‌تواند موتور اقتصاد جهانی را با چالش‌های جدی و نوسانات بی‌سابقه مواجه کند.

اصلی‌ترین و ملموس‌ترین پیامد احتمالی این مناقشه، افزایش ناگهانی و شدید قیمت نفت و گاز است. تنگه هرمز، به عنوان یکی از حیاتی‌ترین شریان‌های انتقال انرژی جهان که بخش قابل‌توجهی از نفت خام و گاز مایع جهان از آن عبور می‌کند، در صورت بروز درگیری می‌تواند به گلوگاه اصلی بحران تبدیل شود.

هرگونه اختلال در عبور و مرور نفت‌کش‌ها در این منطقه، منجر به شوک قیمتی در بازار جهانی خواهد شد که تورم افسارگسیخته‌ای را برای کشورهای واردکننده نفت، به‌ویژه در اروپا و کشورهای در حال توسعه، به همراه خواهد داشت.

اختلال در زنجیره تأمین و بازارهای مالی

علاوه بر انرژی، درگیری‌های نظامی امنیت مسیرهای تجاری دریایی را در دریای سرخ و خلیج‌فارس تحت تأثیر قرار می‌دهد. این موضوع باعث افزایش هزینه‌های بیمه دریایی و لجستیک می‌شود که در نهایت قیمت تمام‌شده کالاهای وارداتی در اقصی نقاط جهان را بالا می‌برد.

از سوی دیگر، بازارهای مالی جهانی که همواره از عدم قطعیت بیزارند، با واکنش‌های هیجانی سرمایه‌گذاران مواجه خواهند شد. خروج سرمایه از بازارهای پرریسک و حرکت به سمت دارایی‌های امن نظیر طلا و ارزهای معتبر، می‌تواند ارزش پول ملی بسیاری از کشورهای وابسته به تجارت جهانی را با ریزش مواجه کند.

ضربه به امنیت غذایی و کشاورزی

بسیاری از کشورها برای تأمین نهاده‌های کشاورزی و غلات خود به بازارهای خاورمیانه و مسیرهای ترانزیتی این منطقه وابسته‌اند. بحران در این منطقه می‌تواند دسترسی به این منابع را با محدودیت مواجه کرده و امنیت غذایی جوامع آسیب‌پذیر را به خطر بیندازد.

نگاهی به تأثیرات منطقه‌ای

در مقیاس منطقه‌ای، حتی کشورهایی که مستقیماً در درگیری مشارکت ندارند، به دلیل همسایگی و پیوندهای اقتصادی، دچار بی‌ثباتی خواهند شد. کاهش جذب سرمایه‌گذاری خارجی، توقف پروژه‌های عمرانی و تمرکز بودجه‌های دولتی بر مسائل امنیتی به جای توسعه اقتصادی، از جمله پیامدهای مستقیم این تنش‌ها برای کشورهای همجوار خواهد بود.

* مریم فراهانی راد