به گزارش ‘صدای صادرات‘ در نگاه اول، داشتن پول بیشتر در اقتصاد خوب به نظر میرسد؛ اما وقتی این پول صرف تولید کالای جدید نشود، تنها قیمتها را بالا میبرد. در اقتصاد ایران، ما شاهد یک بازی خطرناک هستیم: نقدینگی زیاد ←\leftarrow تورم بالا ←\leftarrow افزایش هزینههای تولید ←\leftarrow کاهش نقدینگیِ واقعیِ شرکتها.
چرا تولیدکنندگان در تنگنا هستند؟
بسیاری از واحدهای صنعتی به دلیل چهار عامل اصلی با بحران نقدینگی دست و پنجه نرم میکنند:
- کاهش قدرت خرید: کاهش فروش به دلیل رکود بازار.
- تورم هزینهها: بالا رفتن ناگهانی قیمت مواد اولیه و دستمزد.
- مدیریت اشتباه موجودی: حبس شدن پول در انبارها به جای گردش در بازار.
- تغییرات ناگهانی سیاستها: نوسانات اقتصادی که برنامهریزی را غیرممکن میکند.
پیامدها: این بحران تنها به کاهش سود ختم نمیشود؛ بلکه میتواند منجر به از بین رفتن اعتبار شرکتها، توقف نوآوری و در نهایت ورشکستگی واحدهای تولیدی شود. راه نجات؟ ایجاد ثبات در سیاستها و حمایت مستقیم از تولید برای برقراری توازن میان پول و کالا.
راهکارهای عملی برای عبور از بحران:
برای مقابله با این وضعیت، نیازمند رویکردی چندوجهی هستیم:
- کنترل انضباطی نقدینگی: بانک مرکزی باید با ابزارهای سیاستی خود، مانع از رشد بیرویه پول در اقتصاد شود.
- تقویت تولید داخلی: حمایت از صنایع، افزایش بهرهوری و رفع موانع تولید، عرضه کالا را افزایش داده و به کاهش فشار تورمی کمک میکند.
- تسهیل دسترسی به منابع مالی: ایجاد سازوکارهایی برای تأمین سرمایه در گردش بنگاههای تولیدی، حیاتی است.
- ثباتبخشی به سیاستهای کلان: ایجاد یک چشمانداز اقتصادی قابل پیشبینی، سرمایهگذاران و تولیدکنندگان را به برنامهریزی بلندمدت تشویق میکند.
تنها با اجرای همزمان این راهکارها میتوان به رشد پایدار تولید و رونق اقتصادی دست یافت.
* مریم فراهانی راد
- مریم فراهانی
- کد خبر 18127
- بدون نظر
- پرینت
